Arrasateko Uribarri guneko Magala espazio pedagogikoan jarraipena emango diote orain hilabete batzuk abiatutako tailerrari. Aitatasunaren inguruan dauden bizipenak izango dituzte hausnarketarako gaia:. Hainbat galderatik abiatuko dira; hala nola, nola kokatzen gara jaioberria etxera datorrenean? Zein da aitaren rola une horietan?

Unai Serrano eta Saray Cano psikologoek gidatuko dute saioa. Aurretik egindako saioak arrakasta handia izan zuen eta horregatik dator bigarrena. Ostegunean egingo dute, 18:15ean. Hemen eman daiteke izena.

Aurreko saioa egin ostean ondorengo hausnarketa plazaratu zuen Unai Serrano psikologoak.

XXXXXXXXXX

Magala hezkuntza-espazioan aitatasunari buruzko tailer bat jarri dugu martxan, helburu oso zehatz batekin: gurasotasunaren lehen urte hauetan bizi ditugun zalantza, emozio eta esperientziei buruz benetan hitz egiteko lekua zabaltzea. Gero eta gehiago ari gara rolak berrasmatzen, baina askotan ez dugu tarterik topatzen gure barruan mugitzen den guztiari izena jartzeko. Horregatik sortu dugu espazio hau: elkar entzun, elkar ulertu eta elkarrekin ikasteko.

Talde batek aukera izan du tailer honetan parte hartzeko, eta hau izan da gertatutakoa. Prozesua hiru saiotan antolatu genuen: aitekin, amekin, eta azkenean denak elkartzen dituen saio bateratu batean.

LEHEN SAIOA: AITEK SENTITZEN DUTENA

Lehen saioan aitek hartu zuten hitza. Askok lehenengo aldiz aurkitu zuten beraien artean horren antzeko espazio bat: non bakoitzak bere kezkak eta bizi-pozak partekatu ahal zituen, epairik gabe. Eta oso azkar agertu zen denon artean oihartzuna egiten zuen kezka bat: Zer egin behar dut nire seme-alabak esaten duenean: “Zurekin ez, amarekin?”

Aita IA guztiek entzun dute esaldi hori noizbait. Badakigu normala dela, garapenaren parte dela, baina hala ere barruan zerbait mugitzen du: bigarren planoan geratzeko sentsazioa, ziurgabetasuna, batzuetan min puntu bat ere bai. Eta horri buruz hitz egitea askatzailea da.

Aitek euren artean partekatu zuten sarritan sentitzen dutela amek “dena argiago” dutela, lotura nola eraiki ez jakitearen zalantza, haurrak behar duen hori ematen ari ote diren kezka… Eta baita presentzia isil baina etengabeko horrek ez ote duen nahikoa balio.

Saioan elkarri lagundu genion “bigarren planoa” ideiari buelta ematen: aita ez da atzean geratzen, beste leku batean baizik —oso garrantzitsua, funtsezkoa eta beti-beti behar dena–. Haur txikiek une batzuetan ama gehiago eskatzen dute, bai, baina horrek ez du aitarekiko lotura gutxitzen. Aitzitik, eguneroko presentzia txiki horiek –bainu bat, ipuin bat, barre bat, hartualdi deseroso bat ere bai– dira lotura eraikitzen dutenak.

Saioan parte hartzaileak –aitak– konturatu ziren ez daudela bakarrik, antzerako bizipenak dituztela, eta elkarrekin asko ikas daitekeela. Askok esan zuten lehen aldia zela halako espazio batean hain lasai hitz egiten zutena.

BIGARREN SAIOA: AMEN BEGIRADA ETA BIZIPENAK

Bigarren saioan amek hartu zuten hitza, eta giro oso goxoan partekatu zituzten bizi dituzten zama eta emozioak. Egunerokoa azkarra eta nekagarria da, eta askotan besteek ez dute ikusten zein lan handia egiten duten: antolaketa mentala, logistika, zaintza etengabea… Horri guztiari izena jartzea askatzailea izan zen.

Batzuek adierazi zuten batzuetan aitek gutxiago inplikatzen direla sentitzen dutela. Baina elkarrizketa sakontzen joan ahala, galdera bat zabaldu zen modu oso enpatikoan: “Benetan gutxiago inplikatzen dira ala batzuetan guk geuk ez diegu aukera osoa ematen beraiek ere beren modua aurkitu dezaten?”.

Egia da askotan, nekeak edo presak eraginda, gauzak geuk egiten ditugula azkarrago doazelako. Edo gatazkak saihesteko. Normala da. Baina konturatu ziren horrek ez duela soilik beren nekea handitzen: aitak ere aukera gutxiago ditu inplikatzeko, erritmoa hartzeko, bere espazioa aurkitzeko. Eta hori jakiteak perspektiba berri eta lagunkoi bat ekarri zuen.

Saioan ulermen handia sortu zen: ez da borondate kontua, ezta huts egite kontua ere. Guk geurekin dakartzagun inertziak, ohiturak eta sozializazioak hor daude. Eta horiei izena jartzeak aukera berriak irekitzen ditu.

HIRUGARREN SAIOA: DENAK BATERA

Azken saioan aita eta ama guztiak elkartu ziren. Orduan sortu zen benetako magia: ikuspegiak elkartu zirenean, denen sentipenek hartu zuten lekua.

Aiten bazterketa-sentipena, amen nekea, ulermen faltak, desoreka txikiak… dena mahai gainean jarri zen modu oso hurbilean eta errespetuzkoan. Eta hortik elkarrizketa aberatsa, sakona eta benetan eraldatzailea sortu zen.

Argi geratu zen benetako elkar-ardura ez dela jaiotzen, eraiki egiten dela. Espazioak sortuz, konfiantza partekatuz, egiteko modu desberdinak baloratuz eta elkar entzunez.

Magalan egindako tailerrak gogorarazi zigun aitatasuna eta amatasuna ez direla norberaren erronka bakarrak. Kolektiboki eraikitzen diren harremanak dira. Eta harreman horiek zaintzen direnean, gurasotasuna bizitzeko modua ere eraldatzen da.