Eta, demagun, ezarritako gauzen egoera erreproduzitzeko nahia duen eskolaz kontrara, pertsonen, kulturen eta herrien emantzipazioa bilatzen duen horri erraten diogula guk hezkuntza, naturarekin batean ibiltzeko gai denari, jostagarria eta sormenzalea denari, zaintzaren pedagogia egiten duenari, klase kontzientzian zangoak pausatzeko ahalkerik ez duenari, gorputzak norma patriarkal burgesaren arabera bezatu nahi ez dituenari. Finean, garai bakoitzak harekin dakarren zapalkuntza zakutoari aitzin egiten dion horri erraten diogula guk hezkuntza utopia; hezitopia.

Honela deskribatu zuen Nora Salbotx Alegria Guraso.eus egitasmoko kolaboratzaile eta maistrak Hezitopia, 2024ko Argia aldizkarian argitaratutako artikuluan (Hezitopia dinagu zain). Orduan irakurri genuen lehen aldiz Hezitopia.

Orain, Salbotxek Hezitopia liburua aurkeztu du, hezkuntzari buruzko hausnarketak eta proposamenak biltzen dituen lana omen dena (oraindik ez dugu irakurri). Liburuaren abiapuntua hezkuntza hobe baten ametsa da, eta amets hori praktikara eramateko bideak proposatzen ditu. Euskal hezkuntzaren erronka nagusiak aztertzen ditu, besteak beste, euskararen eta euskal kulturaren transmisioa, teknologia, klima-larrialdia eta hezkidetza. Zaintzaren pedagogia, jolasa, curriculuma, elikadura eta hezkuntza politeknikoa ere lantzen ditu.

Hezitopia ez omen da helmuga itxi bat, baizik eta ametsari norabidea eta norabideari bidea ematea. Hezkuntza eraldatzeko, eguneroko praktiketatik eta komunitatearen parte-hartzetik abiatu behar dela defendatzen du. Horregatik, liburuak irakasle, ikasle eta hezkuntza-komunitate osoari hausnarketarako gonbidapena egiten dio.

Guraso moduan ere hezkuntza-komunitateko kide garenez, irakurriko dugu?