Uztailaren 29an argitaratu zen gaztelaniaz “Amen aurkako indarkeria” izenburu duen Nazio Batuen
Erakundeko Reem Alsalem Errelatore Bereziaren informea. Amak erdigunean jartzen dituen lehen
argitalpena da eta 24 estaturen egoeretatik abiaturik egin da.


Argitalpenaren lehen ondorioetako bat honakoa da: amen aurkako indarkerien inguruko informazio
gutxi dago.
Abiapuntua amaren definizioarekin egiten du:
Ama da honako irizpideren bat betetzen duen edozein emakume edo neskatila:
– Erditu dena.
– Haurdun dagoena.
– Haur bat edo gehiago adoptatu duena.


Amen aurkako indarkerien azterketa sakona egiten du argitalpenak eta adierazgarritzat jotzen ditu,
batetik, amatasunaren desbalorazioa, amatasunak dakarren intersekzionalitatea ukatzea,
amatasunarekiko egokiak ez diren politika eta legeen garapena, segurtasun ekonomiko eza,
pobrezia, ikusezintasun soziala, gatazketan zaurgarritasun areagotua…
Amatasuna jo puntu duten indarkeria zehatzak azpimarratzen ditu: indarkeria ekonomikoa,
ugalkortasun indarkeria, indarkeria fisiko eta sexuala (bereziki haurdunaldiari loturiko erailketak),
indarkeria psikologikoa eta indarkeria obstetrikoa, besteak beste.
Amen aurkako indarkeriak haurrei zuzen-zuzenean eragiten diela adierazten du, baita jaio aurretik
ere.
Bereziki zaurgarriak diren ama gisa jotzen ditu honakoak:
– Krisi edo gatazka politiko, osasun arloko zein humanitarioko herrialdeetan dauden amak.
– Ama indigenak.
– Ama migranteak.
– Ama errefuxiatuak.
– Aberrigabeko amak.
– Haurrak diren amak.
– Adin nagusiko amak eta nerabeen edo helduen amak (feminizidioa semeek ere eragin
dezaketelako eta bazterketa sozialagatik).
– Desgaitasuna duten amak.
– Desgaitasuna duten seme-alaben amak.
– Kartzelan dauden amak.
– Bikotekiderik gabeko amak.
– Ama lesbianak.
– Subrogazioko amak.
– Prostituitzen diren amak.
– Seme-alabentzat kaltegarriak diren praktikei uko egiten dieten amak (mutilazio genitalari
adibidez).


Indarkerien eragileak ere zehazten dira:
– Bikotekide eta bikotekide ohiak.
– Krisi eta gatazka guneetan gizon zein haur mutikoek zaurgarritasunean erasotzen dituzte.
– Semeak.
– Gobernuak, gizarte zibila eta erakunde publiko zein pribatuak.
– Estatuak eta botere instituzioak.
– Epaitegiak.
– Osasun instituzio eta langileak.


Ondorio eta gomendioei dagokienez honakoa adierazten du:
Ama izatea batzen zaio aurrez diskriminatua izateko zeuden oinarrizko bestelako ezaugarriei: sexua,
generoa, arraza… amatasuna bera zaurgarritasun faktore gisa identifikatu behar da.


Amak subjektu propio gisa zehaztu behar dira beraiek babesteko neurri eta tresna egokiak garatu
daitezen bai botere legegilean, judizialean zein sozialki garatzen diren ekimen eta politiketan ere.
Nazio Batuen Erakundearen adierazpenak bildu du, azken batean, urte luzez amatasunaren inguruan
aritzen garen aktibistek eskatu duguna: amatasuna bera subjektu gisa identifikatzea ezinbestekoa da,
datuak falta dira eta indarkeria espezifikoak izateaz gain, bestelako indarkerien eragina sakonagoa
da amengan.


Balio beza argitalpenak bidea jorratzen jarraitzeko.