Halaxe du izena gaurkoan guraso.eus era ekarri nahi izan dugun liburuak. Andre Sterenek 2017. urtean argitaratu zuen eta joalsaren ikuspegi interesgarri bat eskaintzen duelako dakarkigu.

André Stern, Arno Stern pedagogo ospetsuaren semea da, eta bere haurtzaroaren ezaugarri nagusia da inoiz ez zela eskolara joan. Bere liburu baten izena ere bada hau , “Ni ez naiz inoiz eskolara joan”. Hala ere, txikitatik bere jakin-minak gidatuta ikasi zuen: musika, luteria (musika-tresnen eraikuntza), idazketa eta beste hainbat arlo modu autonomoan landu zituen. Esperientzia horrek bere hezkuntza-ikuspegia markatu zuen.

Gaur egun, mundu osoan hitzaldiak ematen ditu eta 40 liburu baino gehiago idatzi ditu, besteak beste Jugar, …Y nunca fui a la escuela eta El entusiasmo. Bere lanetan defendatzen du haurrek berez dutela ikasteko gaitasuna, eta helduen eginkizuna haien jakin-mina, konfiantza eta ilusioa zaintzea dela. Horregatik, jolasa, jakin-mina eta gogoa jartzen ditu ikaskuntzaren erdigunean

Jugar (2017) liburuan, André Sternek ideia nagusi bat defendatzen du: jolasa ez da haurraren aisialdia, baizik eta ikasteko eta garatzeko duen modu naturala. Egilearen ustez, haurrek ez dute jolasten ikasteko; jolasten dutelako ikasten dute. Jolasa da haurraren berezko hizkuntza eta mundua ezagutzeko tresnarik indartsuena.

Sternen arabera, helduek askotan jolasa gutxiesten dute eta etengabe eten egiten dute, “benetako ikaskuntza” eskolako jarduerekin lotzen dutelako. Hala ere, neurozientziaren eta hezkuntzaren hainbat adituren ekarpenetan oinarrituta, egileak azaltzen du jolasean garunak motibazio, emozio eta jakin-min handienarekin funtzionatzen duela, eta horrek ikaskuntza sakon eta iraunkorra ahalbidetzen duela.

Liburuak defendatzen du haurrak berez direla jakin-min handikoak, sortzaileak eta ikasteko prest dauden pertsonak. Horregatik, helduen zeregina ez da etengabe irakastea edo gidatzea, baizik eta konfiantza eskaintzea, denbora ematea eta jolasa errespetatzea. Haur batek libreki jolasten duenean autonomia, sormena, enpatia, lankidetza, arazoak konpontzeko gaitasuna eta pentsamendu estrategikoa garatzen ditu, inork espresuki irakatsi gabe.

Stern bere bizipenetan ere oinarritzen da. Berak ez zuen eskolarik izan haurtzaroan, eta bere familiak autoikaskuntzan konfiantza osoa jarri zuen. Esperientzia horretatik ondorioztatzen du ikaskuntza eraginkorrena interesetik eta ilusio pertsonaletik sortzen dela, ez kanpoko presiotik edo sarien eta zigorren bidez.

Liburuaren mezurik garrantzitsuena da jolasa ez dela ikasketaren aurkakoa, baizik eta ikasketaren oinarria. Sternek gurasoei eta hezitzaileei proposatzen die haurrengan gehiago sinestea, haien berezko jakin-mina errespetatzea eta jolas libreari benetako balioa ematea; horrela, haurrak modu osasuntsuan eta bere erritmoan garatuko dira