Azken hilabeteotan, hainbat gobernuk —Frantzia, Australia eta Espainia kasu— adin gabekoei sare sozialetarako sarbidea mugatzeko edo debekatzeko asmoa agertu dute. Proposamenak ez dira hutsetik sortu: gurasoen eta gizartearen kezka errealak daude atzean. Pantailen aurrean emandako orduak, eduki desegokiak, ziberbullying-a edo osasun mentalarekin lotutako ondorioak ezin dira arinkeriaz baztertu. Arazoak dira eta helduok dugu ardura.
«Nahi duzuna esango duzu, baina ondorioak eta zigorrak gauza bera dira». Askotan entzun izan dut esaldi hori, eta interesgarria iruditzen zait haren…
“Aspergarria zara”, “zein alferra zaren”, “benetan zara polita”… Ziur aski, denok jasoko genuen gure bizitzan zehar etiketaren bat edo beste. Epai horiek…
Gaur kultura tresna terapeutiko gisa duen eraginaz hitz egin nahiko nuke. Kultura gure eguneroko bizitzan txertatuta dago eta gure nortasuna, balioak eta bizipen emozionalak eraikitzen laguntzen digu. Kulturatik jasotzen ditugun narrazioek — musikan, zineman, antzerkian, literaturan…— eragin handia izan dezakete gure ongizate emozionalean.
Sarritan entzun izan da adimen gaitasun handiko ikasleak aspertu egiten direla eskolan eta hauen gurasoen ardura handienetariko bat ere horixe izan ohi da: ikastetxeak ez duela gaitasun handiko ikasleentzat programa espezifikorik eta, ondorioz, haurra bere gaitasunen arabera garatzen ibili beharrean, aspertu egiten dela (Flores-Bravo et al. 2018).
olu perinataleko terapeuta espezializatua naiz —eta nire lehen semearen heriotza bizi izan zuen ama—, eta hitz hauek leku jakin batetik idazten ditut: maitasuna hutsune bihurtzen den tokitik eta antzeko zerbait bizi izan duten beste familia batzuei laguntzen diedan lekutik.
Hezkuntza antiarrazistaz hausnartzen: denon ardura, denon gaia Arrazakeria ez da iraganeko arazo bat, ezta pertsona “gaizto” batzuen kontua soilik ere. Arrazakeria egunerokoan…
Askotan, oporretan, oreka apurtu egiten da. Haur eta nerabe batzuek egunak pasatzen dituzte bideojokoetan murgilduta, eta beste batzuek telefonoa edo tableta apenas ukitu dute. Eta orain, errutinara bueltatzearekin batera, helduoi dagokigu pantaila-ohitura berriak eraikitzea; ez bakarrik haur eta nerabeentzat, guretzat ere bai (edo batez ere).
Azken urteotan, gailu elektronikoen erabilera modu esponentzialean handitu da adin-talde guztietan, haurrak barne. Tabletak, telefono mugikorrak, telebistak eta ordenagailuak gero eta adin…
Sei bat hilabeteko haurdunaldi lerden baten zorroa edukiko nuen herriko andre batek galdetu zidanean ea oraindik lo egiteko gai ote nintzen. Baietz…
Maskulinitatea zurrunagoa da haurtzaroan zein helduaroan, eta ondorioz, mutikoen aitek ere ez dute gaitasun handirik erreferente alternatibo bihurtzeko. Ondo legoke haiek ere ‘Ederra eta piztia’ ikustea eta brilli-brilliaren distiraz gozatzea.
Lagunen besarkadetarako tarteak nahi ditugu maiz… eta “ea noiz egoten garen” “bihar bruncha dugu”-gatik aldatu agenden tetris ezinezkorik gabe. Parrandan atera nahi dugu loa lapurtuko diguna lagunekin barre egiteak sorturiko agujetak izan daitezen.
Emakumeez, feminismoaz, botereaz edo gizonen ondoezaz hitz egiteko moduek arrastoa uzten dute, baita hezten ari ez garela uste dugunean ere. Erantzukizun hori hartzeak ez dakar errurik, konpromisoa baizik. Guk egiten ez badugu, beste batzuek beteko dute leku hori.
Disparekotasunen areagotzea eta eskubideen inboluzioa non-nahi, hori da gure umeei
utziko diegun mundua, ekologikoki bihar lehertzen ez badugu bederen
Ez ahantz, aniztasuna da norma. Azalak, funtzionaltasunak, adinak, gorputzak eta genitalak, identitateak, generoa adierazteko moduak, nork erakartzen gaituen, zer desiratzen dugun,
Pentsatzearen inguruan hainbat definizio eta ideia aztertzen aritu naiz. Hauxe da aurkitu ditudan hainbat proposamen: Pentsatzea buruan ideiak sortzea da, errealak edo…
Gizonoi asko gustatzen zaigu zaintzea; Ondo sentitzen gara hori egiten dugunean, eta horretarako aukerak izatea gustatzen zaigu. Osasuna eta ongizatea ematen dizkigu,…
teknologiaren bueltan egiten ditugun esku-hartzeak garrantzitsuak izango dira, noski; baina are garrantzitsua izango da gure gazteek seguru sentiarazten laguntzea, familia-giroa beraien ongizateaz, kezkez eta ametsez hitz egiteko espazio seguru gisa har dezaten.
Artikuluak eskola etapen arteko igarobideen inguruan eraikitako ezagutza partekatu nahi du, prozesu hauek ulertzeko eta gure seme-alaben bidelaguntzarako gako batzuk mahaigaineratuz. Mezu nagusietako bat da igarobideak, gurasoontzat ere, ikasteko eta garatzeko aukerak ireki ditzaketela
rakurtzea ez da beti erraza. Eta, egia esan, ez luke izan behar. Asko gustatzen zait Maria Teresa Andruetto idazle argentinarrak proposatzen duen ideia hori: zailtasunaren apologia egitea, alegia. Andruettok gogorarazten digu literatura ez dela leku segurua, ez duela erosotasunik eskaintzen.
Mihiluze saioa aurkezten nuenean, urtean bizpahirutan, haurrekin grabatutako saio bereziak izaten genituen, normalean, Gabonetan eta Aste santuan. Saio haietan, parte hartu nahi…
Aste honetan, berriro, bete zaizkigu medioak nerabe batek, berriro, bere buruaz beste egitea erabaki duelako ikastetxetik itzuli berritan. Berriro irakurri dugu bullyinga…
Ume baten etorrera momentu eraldatzailea da, baina gatazkak ere ekar ditzake, batez ere gurasoen artean ikuspuntu ezberdinak daudenean. Bi pertsonek, bakoitzak bere historia eta bizipenak izanik, seme-alaben heziketari buruz ikuspegi desberdinak izatea erabat naturala da.
Maiz ikusten dira horrelako kasuak; haurren adimen gaitasun handia ezagutzean, gurasoak berenaz jabetzea. Eta Meckstroth eskola hartan hasi zen bezala, luze mintza gintezke herentzia eta ingurunearen eraginaz, baina gaurkoan, esku-hartzeaz arituko gara, horixe baita identifikazioaren xedea.
Hori dela eta, funtsezkoa da gurasoek mugen inguruan hausnarketa egitea. Izan ere, helduon munduan argi dugu mugak ezinbestekoak direla elkarbizitzarako: zinema-aretoan isilik egotea, arraindegian ilara errespetatzea, trafiko-arauak betetzea…